Op ieder continent, van het groene hart van het Amazonebekken tot in de ijskoude oneindigheid van de Arctische toendra, worden kinderen die opgroeien in inheemse stamgemeenschappen de vaardigheden en waarden bijgebracht die al generaties lang een waarborg zijn voor het voortbestaan van hun volken.
|
|
In Mongolië brengen Tsataan-ouders hun kinderen de eeuwenoude vaardigheden bij van het bijeendrijven van de rendieren.
© Livia Monami/Survival
Bij de Bosjesmannen krijgen jongetjes een speelgoedpijl-en-boog waarmee ze leren jagen op ratten en vogeltjes. Ze leren hoe ze hazen moeten doden en kleden maken van antilopenhuid.
Meisjes van nog geen zes jaar oud helpen hun moeders bij het verzamelen van planten, bessen en knollen. Kinderen leren om zowel dapper als bescheiden te zijn en hen wordt bijgebracht dat vrijgevigheid iets is om te bewonderen en egoïsme iets verachtelijks is.
(Foto: Bosjesman-kinderen)
© Lottie Davies/Survival
Zoals de meeste inheemse kinderen leren jonge Moken hoe ze door ervaring en waarneming de natuur kunnen ‘lezen’. Ze hebben het unieke vermogen ontwikkeld om scherp te zien onder water, en ze maken hiervan gebruik bij het duiken naar voedsel op de zeebodem.
(Foto: Moken-kinderen, Surin-eilanden, Thailand).
© Andrew Testa/Survival
Onder een loodgrijze hemel, tussen het grasland en de doornige bomen in de Omovallei in Ethiopië, draagt een Bodi-jongen zijn geitje in zijn armen.
De stammen die langs de laaggelegen oevers van de Omorivier leven, hebben landbouwmethoden ontwikkeld die zijn aangepast aan de periodieke overstromingen van de Omo. Op de rijke sedimentlaag die na iedere overstroming op de rivieroever achterblijft, worden talrijke gewassen verbouwd.
(Foto: Bodi-jongen, Ethiopië. Survival heeft een collectie blanco kaarten uitgebracht met prints van fotograaf Joey L.)
© Joey L/www.joeyl.com
Yanomami-jongens leren het spoor van dieren te ‘lezen’, plantensap te gebruiken als gif en bomen te beklimmen met behulp van lianenstengels om hun voeten; jonge meisjes helpen hun moeder bij het verbouwen van gewassen zoals maniok, water halen uit de rivier en koken in de gemeenschappelijke ‘yano’. Ieder kind wordt geleerd dat delen een onmisbare voorwaarde is voor het leven in een gemeenschap en dat voor beslissingen overeenstemming nodig is.
(Foto: Yanomami-kind, Brazilië)
© Claudia Andujar/Survival
Penan-kinderen hebben vermoedelijk een weinig rooskleurige toekomst, tenzij de regering van Maleisië een eind maakt aan alle activiteiten van projectontwikkelaars die zonder instemming van de stamgemeenschap plaats vinden op hun grondgebied.
(Foto: Penan-meisje, Sarawak, Maleisië).
© Andy Rain/Nick Rain/Survival
De voortschrijdende ontbossing in de Zuid-Braziliaanse deelstaat Mato Grosso do Sul heeft het voorouderlijke grondgebied van de Guarani getransformeerd in een dorre, boomloze streek met grootschalige rundveehouderijen, soja-akkers en suikerrietplantages.
Ik zou willen dat de kinderen net zo gezond waren als vroeger, toen alles nog in orde was, zegt een gezondheidswerker van de Guarani over de zorgelijke toestand van de kinderen.
(Foto: Guarani-kinderen, Brazilië)
© João Ripper/Survival
Ze bewegen zich ’s nachts met brandende toortsen van hars door het regenwoud van de Amazone. Het zijn Awá, één van nog slechts twee nomadisch levende jager-verzamelaarstammen in Brazilië. De Awá worden in toenemende mate bedreigd door houtkappers, kolonisten en veeboeren. Satellietkaarten laten zien dat in een van hun domeinen al meer dan 30% van het regenwoud vernietigd is.
(Foto:Awá-Guajá-kind met aapje, Brazilië)
© Domenico Pugliese/Survival
Doordat ze beroofd zijn van hun voorouderlijk grondgebied zijn ze overgeleverd aan werkloosheid en chronische ziektes zoals diabetes. Het percentage kinderen dat benzine snuift of zelfmoord pleegt is ongeëvenaard hoog. Op de vraag hoe het is om op te groeien in een nederzetting, geven Innu-jongeren keer op keer hetzelfde antwoord: “We voelen ons er door beschaamd dat we Innu zijn.”
(Foto: Innu-kinderen, Davis Inlet, Canada).
© Dominick Tyler/Survival
Het leven van iedere Dongria Kondh is onlosmakelijk verbonden met de Niyamgiri heuvels in de Indiase deelstaat Orissa. Het Britse mijnbouwbedrijf Vedanta Resources, op zijn beurt, heeft een begerig oog geworpen op de bauxietlaag van $ 2 miljard die zich bevindt in de berg die de Dongria vereren als een god.
Waar kunnen we als kinderen nog naar toe gaan? Hoe kunnen we later overleven? vroeg een Dongria Kondh-jongen zich af toen hij nadacht over het mogelijke vertrek uit zijn woonplaats. Nee! We zullen niet opgeven. We zullen onze berg niet prijsgeven!
(Foto: Dongria-Kondh-jongen, Orissa, India).
© Jason Taylor/Survival
Kinderen van inheemse stammen bezitten het onvervreemdbare voorrecht om zelf op hun eigen land te bepalen hoe zij hun leven inrichten. En dit voorrecht ontlenen ze aan de erkenning van twee fundamentele mensenrechten: het recht op land en het recht op zelfbeschikking.
Think not forever of yourselves, o Chiefs,
Nor of your own generation
Think of continuing generations of our families,
Think of our grandchildren
And those yet unborn,
Whose faces are coming from
beneath the ground
Citaat door Peacemaker, Iroquois Confederacy, USA
(Foto: spelende Aboriginal kinderen, Pitjantjatjara, Australië)
© Alastair McNaughton/Survival

