Bangladesh: Nog steeds onderdrukking en verkrachting ondanks vredesbeloften

Chakmas, Bangladesh
© Mark McEvoy/Survival

Een jaar nadat de regering van Bangladesh de belofte uitsprak om eindelijk te stoppen met de vervolging van de inheemse bevolking, wordt opnieuw melding gemaakt van gevallen van mishandeling.

Met de ondertekening in 1997 van een ‘Vredesakkoord’ zou een eind moeten komen aan een al tientallen jaren durend conflict tussen de inheemse bevolking, bekend als de Jumma, Bengaalse kolonisten en het leger. Om aan de verdragsvoorwaarden te voldoen zou het leger haar talrijke garnizoenen in het bergachtige zuidoosten moeten sluiten; een gebied dat bevolkt wordt door de Jumma en bekend staat als de Chittagong Hill Tracts.

Het leger, en de kolonisten die zich met hun steun vestigden in de Chittagong heuvels, hadden ontelbare gruweldaden bedreven in het gebied, wat vervolgens gewapend verzet uitlokte van de Jumma.

Toen de twee partijen in 1997 een vredesovereenkomst ondertekenden, bestond goede hoop dat er een einde was gekomen aan de vervolging van de Jumma. Achtereenvolgende regeringen slaagden er echter niet in om zich aan de gemaakte afspraken te houden en veel Jumma’s die uit hun geboorteland naar India vluchtten wachten nog steeds op hun terugkeer.

In 2009 kwam de Awami Liga, de politieke partij die het vredesverdrag had getekend, weer aan de macht met de belofte om eindelijk te voldoen aan de voorwaarden van het vredesakkoord. Een jaar later lijkt er echter nog weinig te zijn veranderd. Veel militaire kampen blijven open en het leger dat alom angst en intimidatie verspreidt, beheerst nog steeds de ‘Hill Tracts’

Vorig jaar november probeerde een soldaat van de Ghilachari legerbasis een Jumma vrouw te verkrachten. Leden van de Jumma, voor het merendeel vrouwen, versperden de weg uit protest tegen de aanval. Hierbij stelden ze de eis dat een strafrechtvervolging zou worden ingediend tegen de soldaat en dat de legerbasis zou worden ontmanteld.

Zeven mensen raakten gewond, waarvan sommigen ernstig, toen militairen de demonstratie probeerden te ontbinden. Journalisten die een poging deden om de gewonde vrouwen te interviewen in het ziekenhuis, werd de toegang ontzegd. Ondanks schriftelijke toezeggingen van de autoriteiten om de militair te vervolgen is nog geen enkele actie ondernomen.

Sinds de overheid in de jaren ‘60 van de vorige eeuw begon met een programma om arme Bengali’s over te brengen naar het gebied, zijn honderden vrouwen en meisjes van de Jumma verkracht door militairen en kolonisten.

Een actievoerder van de Jumma, Subir Chakma, vertelde het volgende: ‘Onze meisjes en vrouwen zijn niet veilig. Ze kunnen niet naar school gaan, ze kunnen niet naar de rivieren gaan om water te halen of een bad te nemen, ze kunnen niet naar hun werk gaan, ze kunnen de tempels niet bezoeken, noch hun familieleden, ze kunnen niet naar de markt gaan of naar het nabij gelegen woud, ze kunnen niet werken in de rijstvelden en ze kunnen zelfs niet thuis blijven. Overal worden ze verkracht.’

Er zijn enkele aanwijzingen dat vooruitgang wordt geboekt bij de uitvoering van het akkoord. Een legerbrigade heeft zich teruggetrokken en enkele tijdelijke legerbases zijn opgeheven. Ook is er een commissie ingesteld die conflicten over land moet oplossen. Veel tijdelijke legerbases blijven echter bestaan en de voortdurende aanwezigheid van militairen en kolonisten (die gesteund en gevoed worden door het leger) betekent dat de Jumma nog steeds blootgesteld kunnen worden aan mishandelingen.

In het hele gebied wordt nog veelvuldig melding gedaan van marteling, verkrachting, landroof en intimidatie. Veel Jumma’s die in het verleden moesten vluchten voor het geweld hebben hun land nog niet teruggekregen.

Groepen van Jumma’s en hun steunverleners, in Bangladesh en elders op de wereld, hebben samengewerkt om een petitie op te stellen waarin de regering van Bangladesh wordt opgeroepen om het vredesakkoord van 1997 volledig uit te voeren.

U kunt hier uw naam toevoegen aan deze petitie.